1
Pataas na nagtumulin,
Bagong rurok aking tam’hin;
Patuloy na nanalangin,
“Mas mataas ako’y dalhin.”
Bagong rurok aking tam’hin;
Patuloy na nanalangin,
“Mas mataas ako’y dalhin.”
Itaas ako’t itindig,
Sa Canaan may panalig;
Sa mas mataas na lupa,
Poon, ilagak ’king paa.
Sa Canaan may panalig;
Sa mas mataas na lupa,
Poon, ilagak ’king paa.
2
Manatili di ko nasa,
Saan man may takot, duda;
Panalangin ko, Pangino’n
Mas mataas, aking layon.
Saan man may takot, duda;
Panalangin ko, Pangino’n
Mas mataas, aking layon.
Itaas ako’t itindig,
Sa Canaan may panalig;
Sa mas mataas na lupa,
Poon, ilagak ’king paa.
Sa Canaan may panalig;
Sa mas mataas na lupa,
Poon, ilagak ’king paa.
3
Mundo’y pangibabawan ko,
Kahit pumana ang d’yablo;
Sa panalig may ligaya,
Banal sa ’taas na lupa.
Kahit pumana ang d’yablo;
Sa panalig may ligaya,
Banal sa ’taas na lupa.
Itaas ako’t itindig,
Sa Canaan may panalig;
Sa mas mataas na lupa,
Poon, ilagak ’king paa.
Sa Canaan may panalig;
Sa mas mataas na lupa,
Poon, ilagak ’king paa.
4
Pinakarurok abutin,
Sa l’walhati makatingin;
Tuloy pa ring nanalangin,
“Mas mataas, ako’y dalhin.”
Sa l’walhati makatingin;
Tuloy pa ring nanalangin,
“Mas mataas, ako’y dalhin.”
Itaas ako’t itindig,
Sa Canaan may panalig;
Sa mas mataas na lupa,
Poon, ilagak ’king paa.
Sa Canaan may panalig;
Sa mas mataas na lupa,
Poon, ilagak ’king paa.