1
Ama sa pagsinta Iyong ’binigay,
Anak mo sa ’min upang mamatay,
Para sa amin Siya’y sumasamo,
Kami’y lumapit sa ’sang ’Spiritu,
Kanin tinapay, inumin saro,
Sinasamo Kanyang sakripisyo.
Anak mo sa ’min upang mamatay,
Para sa amin Siya’y sumasamo,
Kami’y lumapit sa ’sang ’Spiritu,
Kanin tinapay, inumin saro,
Sinasamo Kanyang sakripisyo.
2
Hindi karapat-dapat matawag,
Na kami nga ay Iyong mga anak;
Nguni’t tingnan kaming namighati,
Ikaw manananggol, saserdote;
Iyong damit awa ang pumalibot
Pektoral ay habag di matarok.
Na kami nga ay Iyong mga anak;
Nguni’t tingnan kaming namighati,
Ikaw manananggol, saserdote;
Iyong damit awa ang pumalibot
Pektoral ay habag di matarok.
3
Kami’y pakinggan gaya sa Kanya
Kami’y masdan, may dugong mahal Niya,
Sa gitna ng kerubin sumilay,
Pagkaing makalangit ibigay
Nang matikman darating l’walhati
Pagpala ng Ama’t Kanyang ngiti.
Kami’y masdan, may dugong mahal Niya,
Sa gitna ng kerubin sumilay,
Pagkaing makalangit ibigay
Nang matikman darating l’walhati
Pagpala ng Ama’t Kanyang ngiti.
4
Ama sa Iyong luklukan ng awa,
May garantiya’t lalong malaya
Aming puso sa Iyo’y inialay,
Pati lahat naming tinataglay.
Kusang loob na Ika’y handugan,
Maging ang papuring walang hanggan!
May garantiya’t lalong malaya
Aming puso sa Iyo’y inialay,
Pati lahat naming tinataglay.
Kusang loob na Ika’y handugan,
Maging ang papuring walang hanggan!